Informacje o regionie




_images/brak.jpeg

Powiat sandomierski jest jednym z 13 powiatów ziemskich województwa świętokrzyskiego. Został utworzony w 1999r. w ramach reformy administracyjnej. Zajmuje obszar 675,89 km². Swoim zasięgiem obejmuje 9 gmin: Sandomierz, Łoniów, Klimontów, Koprzywnica, Zawichost, Dwikozy, Obrazów, Samborzec, Wilczyce.                                                                      Powiat sandomierski posiada charakter wybitnie rolniczy. Szczególną popularnością cieszy się tu uprawa warzyw i sadownictwo. Prowadzone jest tu ponad 10,5 tys. gospodarstw rolniczych i choć obszarowo nie są to duże warsztaty, to jednak ich towarowość jest wysoka.
Centrum regionu stanowi Sandomierz, będący ważnym ośrodkiem handlu produktami rolnymi, sadowniczymi oraz ogrodniczymi. Z Sandomierskiego Ogrodniczego Rynku Hurtowego wychodzi w świat większość wyprodukowanych płodów rolnych.                                                                                                                                                                             Siedziba powiatu została zlokalizowana w Sandomierzu - jednym z najstarszych i najważniejszych historycznie miast Polski. To niezwykle piękne miejsce, w którym przeszłość nieustannie łączy się z przyszłością. Należy do niewielu miast w kraju, które może pochwalić się interesującą historią powstania, licznymi legendami, a także wieloma atrakcjami. Ze względu na swoje położenie nazywany był dawniej „Małym Rzymem”. Miasto, które pamięta narodziny Polski, majestatycznie przebija się przez lessowe wąwozy, bacznie obserwując swoją wiekową towarzyszkę, Królową Polskich Rzek - Wisłę.                                                                                                                                                                                     Pierwsze ślady osadnictwa przypisuje się na okres neolitu (5200 p.n.e. - 1700 p.n.e.). Świadczą o tym liczne odkrycia archeologiczne dokonane w obrębie miasta. Szczególny okres rozwoju miasta sięga czasów ostatnich Jagiellonów i pierwszych królów elekcyjnych. Jednak najwięcej zasług przypisuje się królowi Kazimierzowi Wielkiemu. Władca „zastał miasto drewniane, a zostawił murowane".  W czasie wojny szwedzkiej, miasto uległo znacznemu zniszczeniu. Zła sytuacja ekonomiczna kraju i zubożenie mieszczaństwa pogłębiły ówczesne trudności w odbudowie.  
Podczas I wojny światowej Sandomierz stał się areną działań zbrojnych. Wojna zniszczyła miasto, zahamowała niemal całkowicie jego rozwój, a znaczny ubytek ludności spowodował zastój w wielu dziedzinach handlu, rzemiosła i drobnego przemysłu. Dopiero odzyskanie niepodległości przez Polskę, spowodowało, że Sandomierz diametralnie odmienił swój wizerunek. Intensywny rozwój gospodarki rynkowej, komunalnej oraz kultury, oświaty i aktywności społecznej w dwudziestoleciu międzywojennym spowodował, że z roku na rok miasto stawało się coraz prężniejszym ośrodkiem.
Największym walorem estetycznym Sandomierza jest harmonijne zespolenie starych zabytkowych budowli z obfitą roślinnością zajmującą urozmaiconą rzeźbę terenu.